سلام

شاید این اخرین مطلب این وبلاگ باشد

نوشتن

یا دل خوش میخواهد که نیست

یا خواننده پای کار و مشتاق می خواهد که نیست.بعضی ها هم که بی خبر می ایند و بی خبر تر می روند!

یانویسنده خوب می خواهد که من نیستم.

مسافر یک تاکسی ام که راننده اش خوب نمی راند، پس چشمهایم را می بندم تا مقصد! حد اقل روحم آسیب نمی بیند.البته شاید تصادف کردیم و جسمی و مقصدی هم نماند.

خدانگهدار

سلام... انگار قلب هامون تکه تکه شده..باورم نمیشه..به هیچ وجه باورم نمیشه.. هیچ چیزی و هیچ کسی نمیتونه جای شما را برای ما بگیره.شما رفتید. من میدونم و اعتقاد دارم شهید قاسم سلیمانی، اثرش خیلی بیشتر از حاج قاسم سلیمانیه. اما دیگه مهربانیهای شما، سخنرانی های کوبنده شما، عکسهای فوق العاده شما، از خودگذشتگیها و... تکرار نمیشن. خداحافظ حاج قاسم سلیمانی مارا هم دعا کن دعای فرج دعای شهادت

سلام

مولای متقیان امام علی ع عید رو روزی میدونن که از دیروز بهتر باشه و این جمله ایشون مقدمه پیشرفته.یعنی هر روزمون بهتر از دیروز باشه و به نظرم شروع پروسه پیشرفت خودشناسی هست. بی شک انسانی که خودشو ضعف و قوتهاشو تواناییهاشو اختیارات و وظایف و مسئولیتهاشو بشناسه بهتر میتونه تصمصم گیری و عمل داشته باشه.

خودشناسی مقدمه خداشناشی و جهانشناسی هست.

شهدای عزیز دفاع از امنیت

ما آرامش خود را، شادی خود را، کاروکسب خود را و امنیت خود را مدیون خون شماییم. تا ابد ایثار شما را فراموش نخواهیم کرد...

از آن شبی که شنیدم تو عاشق اشکی...

السلام علیک یا قتیل العبرات.

پدرومادرای ما به ما میگفتن موز نبرید مدرسه، الان عکس از ساعت و غذا و خودرو و ویلا و رستوران و... میندازیم و هر جایی بتونیم نشون میدیم و بقیه هم یا لایک میکنن یا فحش!

دلم برای پدر شرمنده فرزند و خانواده اش میسوزد...

منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

منم که دیده نیالودهام به بد دیدن

وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم

که در طریقت ما کافریست رنجیدن

به پیر میکده گفتم که چیست راه نجات

بخواست جام می و گفت عیب پوشیدن

مراد دل ز تماشای باغ عالم چیست

به دست مردم چشم از رخ تو گل چیدن

+این دنیا نیست که بد و زشت شده
این باطن ما آدمهاست که خراب شده...
وگرنه در طریقت ما کافریست رنجیدن

چقدر سخته بی عدالتی،خودخواهی و خودبزرگ بینی،چقدر سخته تن به خواسته های نفسانی دادن و...

سخت ترین روزها روزهایی هستن که از همه میبری،همه آزارت میدن،میشکننت،روی گرده ات سوار میشن،لهت میکنن...

سخت ترین روزها روزایین که هیچ پناهی نداری هیچ ۴ریادرسی نداری...

دعات انگار نمیرسه بالا،

احساس میکنی مظلوم واقع شدی

احساس میکنی این همه ظلمی که بهت میشه حقت نیست

وقتی مقایسه میکنی خودتو با بقیه بد تر میشکن، بغض میکنی، میشکنی، فرو میدی همه غصه های عالم رو که توی دلت نشسته و اون دل شکسته مجبوره همشو تو خودش نگه داره غم بکشه و آه و چاره هم نداره

چقدر من و دلم به هم شبیهیم.

سلام.متاسفانه پیام شما ناقص اومده.میشه آدرس وبلاگتونو مجددا برام بذارید؟ندارم.

سلام. واما قصه غصه، ماجرای یک تمدن چند هزار ساله، جامعه ای که پروفسور حسابی به خود دید اما فالورهای سلبریتی هایش زبان زد خاص و عام است، یادمان رفته اینجا تختی دستش را بست، تا حق جوانمردی را برای حریف ادامه مطلب

حس غریبی دارم.

حس پرنده ای که هنوز پرواز یادنگرفته و اما بازیگوشی کرده و از لانه دور افتاده.نه لانه ای، نه مادری و نه دانه ای

اما خدا هست...

همون که گفت اگر میدونستیم چقدر دوستمون داره از شوق میمردیم.همون که پناه بی کساست و فریادرس مظلومان.همون که آفرید و پرورید.همون که از رگ گردن به مانزدیکتر است.

خدایا دوستت دارم...

تو هوای ابری من هستی، وقتی به فکر تو ام دلم حسابی می بارد. با تو به چتر نیاری نیست. دلم چمن مرطوب می خواهد.با یک بارس تو پاییزم بهار می شود...

۶

هر زمان فالی گرفتم غم مخور آمد ولی

این امید واهی حافظ مرا بیچاره کرد

آه ...